Pagina's

Monday, April 20, 2026

 Hoe tem je een tram en krijg je de stad op de rem


Een doordeweekse dinsdag.

Eind oktober. Einde middag.

Wintertijd - dus vroeg laat.

Iedereen lijkt het vandaag welletjes te vinden met sociaal wenselijk gedrag.

Het geduld is op, de lontjes kort, de sokken nat.

Ikzelf ben met een vers lontje en droge sokken onderweg naar de Dierenambulance.

Sta met mijn fiets bij het stoplicht op de Van Wou en Ceintuurbaan -

waar chaos en haast elkaar traditioneel om de nek vliegen.

Naast me drie pubers op één fatbike.

De klimaatcrisis in menselijke vorm.

Zes handen, nul aan het stuur, allemaal op TikTok.

Geruisloos stopt er een flitsbezorger.

Een koelkast op zijn rug en het gewicht van het kapitalisme op zijn schouders.

Altijd onderweg, nergens aanwezig.

Daarachter een moeder met een bakfiets.

De bak vólgepropt met joelende pulletjes, boodschappentassen en een Swiffer Starter Kit.

Alles beweegt - behalve haar vastberadenheid om vóór half zes aan de pompoensoep te beginnen.

Net als ik me voorneem om ook wat meer uit m’n fiets te halen,

springt het licht op groen. Het peloton schiet weg.

Maar dan landt-ie.

De duif.

Mídden op het kruispunt.

Precíes voor de tram.

De tram tringelt.

De duif kijkt op.

“Doe rustig, mafkees.”

Alles stopt.

Een stad met miljoenen aan CO2-emissies -

stilgelegd door tweehonderd gram vogel.

Extinction Rebellion? Amateurs.

Geen spandoek, wel standvastig.

Een passief-agressieve activist met vleugels.

De tram zucht.

De bakfiets wiebelt.

De flitsbezorger kreunt.


De fatbike roept “Bro, die duif is lijp!”

Want ja, je wéét toch?

Gossie.

Kijk ons nou voor lul staan.

Een stad vol haast en ongeduld,

even stilgezet

door één duif met principes.


Tien minuten later kom ik aan bij de Dierenambulance.

De meldkamer heeft ons al ritten toebedeeld.

“Kat in kelder in Noord. Zwaan in speeltuin in Weesp.

En... een aangereden duif in de Pijp.”

Ik zucht.

Voor de romantiek hoop ik dat het niet dezelfde is.

Maar voor mijn punt eigenlijk wel.

De stad is hard.

Zelfs voor haar eigen morele kompas met vleugels.

Soms heeft Amsterdam gewoon een duif nodig

om de tram – en de rest van ons – even op de rem te krijgen.

No comments:

Post a Comment